บทที่25

25: แหวนหนัก

อันเฟย์ ยืนพิงลำต้นของต้นไม้พร้อมกับหนังสือในมือดูเหมือนจะสบายใจ เขารู้สึกดีเป็นพิเศษ ซาอูลมาถึงพระราชวังเพื่อเข้าเฝ้าจักรพรรดิแห่งมาโฮ ยอนลาด้า เขากลับมาอย่างรวดเร็วและทิ้งคำกล่าวไว้สองสามคำให้กับเออร์เนสต์จากนั้นเขาก็จากไปอีกครั้งโดยไม่ได้เห็นอันเฟย์

เช้าวันรุ่งขึ้นตอนเช้าคนกล

บทที่26

26: ความผิดหวังและการปกป้อง

“ นายพลมิโอริช ท่านพ่อของข้าอยู่ข้างในหรือเปล่า” ชายหนุ่มหน้าตาหล่อเหลาก้าวออกจากท่าขนส่ง ถัดจากเขาเป็นชายอีกคนที่อายุน้อยและหล่อเหลา เมื่อพิจารณาจากเสื้อคลุมของเขาเขาก็เป็นนักเวทย์ระดับสูงแล้ว

“ องค์ชาย ฝ่าบาท กำลังรอท่านอยู่แล้ว” มิโอริชก้มหัวลง “และนี่คือ…?”

“

บทที่27

27: ช่วงเวลาแห่งสันติภาพ

“ระวัง!” คริสเตียนเรียกอย่างเร่งด่วน

ก่อนที่เขาจะเสร็จสิ้น อันเฟย์ ได้ล้มลงไปแล้วกว่ายี่สิบฟุตถึงพื้น คริสเตียนรีบเข้ามาร่ายคาถาลอยเพื่อพยายามช่วยเพื่อนร่วมงานที่ล้มลง อย่างไรก็ตามเขาเป็นเพียงนักเวทย์มือใหม่และไม่สามารถร่ายมนตร์ที่ซับซ้อนเช่นนี้ได้ในเวลาอันสั้น ก่อนท