บทที่21

21: ตำนาน

“ อันเฟย์นี่เป็นครั้งแรกที่เจ้าไปที่ สมาคมนักเวทย์ เป็นอย่างไรบ้าง” ซาอูลถาม

“ มันดีมากอาจารย์ ข้ามีช่วงเวลาที่ดีที่นั่น” อันเฟย์ ตอบ

“ สเตเจอร์พาเจ้าเข้าชั้นเรียนไหน”

“ เอ่อ ลุงสเตเจอร์คิดว่าข้าไม่มีพื้นฐานที่มั่นคงจึงให้ข้าเข้าห้องสมุดเพื่อศึกษาค้นคว้าด้วยตนเอง”

“ ชายชราคนนี้คงลื

บทที่22

22: ใส่ร้าย

อันเฟย์ลืมตาขึ้นช้าๆ ภายใต้สภาวะเซนประสาทสัมผัสของบุคคลนั้นแข็งแกร่งผิดปกติ อันเฟย์ รู้ว่ามีใครบางคนอยู่ที่นั่นทันทีที่คนแปลกหน้าเข้ามาใกล้ประตูของเขา

ประตูเลื่อนเปิดออกอย่างเงียบเชียบและอันเฟย์ก็ค่อยๆเคลื่อนตัวไปนอนบนเตียงอย่างเงียบ ๆ และแสร้งทำเป็นหลับ เงานั้นหยุดไม่กี่ก้าวจากเ

บทที่23

23: คู่แข่งที่น่าอับอาย

“ ข้าไม่เคยรู้เลยว่าเด็ก ๆ ก็มีพฤติกรรมเช่นนั้นได้เช่นกัน!” เออร์เนสต์ถอนหายใจเล็กน้อยและกล่าวว่า“ เพื่อความอยู่รอดผู้คนมักจะเพิ่มศักยภาพทั้งทางร่างกายและอารมณ์ให้สูงสุด เด็กในวัยของเจ้ามักจะไร้เดียงสา แต่เจ้าได้เรียนรู้ที่จะวางแผนต่อสู้ซึ่งกันและกัน “

เออร์เนสต์คิดเข