บทที่17

17: ปัญหา

“ ศาสตราจารย์ข้าจะไปพักผ่อน” อันเฟย์กล่าวด้วยรอยยิ้ม

“ ใช่พักผ่อนก่อน พรุ่งนี้เราจะไป สหภาพนักเวทย์” ซาอูลพยักหน้า

อันเฟย์ผลักเก้าอี้ออกไปยืนยิ้มให้ ‘พี่น้อง’ สองสามคนที่เขาจำชื่อไม่ได้ เขาหันหลังและออกไปข้างนอก

“ พ่อคะ ข้าอยากไปพักผ่อนด้วย” นิยาผลักจานออกไปและใช้ผ้าเช็ดปากเช็ดปากอ

บทที่18

18: คำแนะนำ

เมื่อรุ่งสาง อันเฟย์ ผลักตัวเองออกจากเตียงและหายใจเข้าลึก ๆ การทะเลาะกันเมื่อวานอยู่ข้างหลังเขา ดวงตาของเขาถูกมองไปข้างหน้าไม่ถอยหลัง ถ้าเขาไม่ยอมปล่อยมันก็จะยิ่งยากขึ้นกับตัวเอง การมีชีวิตอยู่คือการปล่อยวางเขาบอกตัวเอง นิยาเป็นลูกสาวคนเดียวของซาอูลเขาทำอะไรนางไม่ได้ เพื่อประโยชน

บทที่19

19: งาน

ซาอูลไม่สามารถตำหนิได้ที่ปล่อยให้นียาพาอันเฟย์ไปที่สมาคมนักเวทย์ อันที่จริงแล้วสมาคมนี้อยู่หลังสหภาพนักเวทย์และอยู่ไม่ไกลจากบ้านของซาอูล นิยา ขี้เกียจนั่งรถม้านางจึงบุกเข้าไปใน สหภาพนักเวทย์ โดยตรง ใช่นางบุกเข้าไปใน สหภาพนักเวทย์ …นักเวทย์ทุกคนในสหภาพต่างก็ทักทาย นิยา ด้วยรอยยิ้มกว้า