บทที่13

13: การลอบสังหาร

อันเฟย์ เหมือนเสือชีต้าเดินช้าๆและหยิ่งผยองไปที่ชั้นสาม ดูเหมือนว่าเขามองตรงไปข้างหน้า แต่สายตาของเขาไม่ได้จดจ่ออยู่กับสิ่งใด สิ่งต่างๆไม่เคยสมบูรณ์แบบ ใครก็ตามที่ได้รับบางสิ่งบางอย่างจะแพ้สิ่งอื่นในเวลาเดียวกัน คน ๆ หนึ่งจะละเลยสิ่งอื่นได้ง่ายหากเขาจดจ่อกับสิ่งหนึ่งมากเกินไ

บทที่14

14: โชค

เออร์เนสต์ผุดขึ้นราวกับจรวดยิง ข่ายการห้ามปรามที่ซาอูลตั้งค่ากะพริบเพียงครั้งเดียวจากนั้นก็หายไปโดยสิ้นเชิง เออร์เนสต์ใช้พลังต่อสู้จนหมดแล้วดังนั้น ข่ายการห้ามปราม จึงไม่ได้ทำอะไรกับเออร์เนสต์

“นั่นคือใคร?” เสียงดังขึ้นในความมืด

“ เจ้าสบายดีมั้ย เด็กน้อย” เออร์เนสต์ถามพลางถอนหายใจยาว

บทที่15

15: ของขวัญ

ในที่สุดอันเฟย์ก็สามารถนอนลงและพักผ่อนเล็กน้อยในตอนกลางคืน แต่ซาอูลและเออร์เนสต์ไม่อยู่ เออร์เนสต์ตรวจสอบร่างของ เจตภูตดำ ซาอูลไปตรวจร่างกายสองสามครั้งเช่นกัน พวกเขาไม่สามารถตกลงกันได้ในสิ่งที่สำคัญ

เออร์เนสต์ไม่พบบาดแผลใด ๆ บนร่างกายซึ่งเผยให้เห็นว่าไม่มีการต่อสู้ทางกายภาพ กล่าว