บทที่7

<p>กันยามาส</p><p> “บุหรี่ไหม”</p><p> ลัคนัยหยิบออกมามวนหนึ่งจากกล่องหนังนั่น แล้วก็ยื่นหน้าไปจ่อปลายบุหรี่กับไฟแช็คที่วิสาขาจุด...ภาพนั้นยังอยู่ในรัศมีสายตาที่มองเห็น เหมือนชนกมองอย่างระแวงหล่อนไม่รู้แน่ชัดในความเป็นญาติ...วิสาขาบอกว่าเขาเป็นญาติมาจากบ้านนอก...ญาติสายไหนก็

บทที่8

<p>กันยามาส</p><p> “คุณนก”</p><p> เขาครางออกมา ส่ายหน้าน้อยๆ แววตามีร่องรอยตำหนิติเตียนเปิดเผย “ผมไม่เคยกระทั่งคิดด้วยซ้ำไป...ผมเป็นหลาน...คุณวิสาขามีศักดิ์เป็นป้าของผม...ผมไม่นึกด้วยว่าคุณจะคิด”</p><p> น้ำเสียงของเขาก็ตำหนิ ยิ่งทำให้เหมือนชนกปั้นปึ่งหล่อนยกมือกอด

บทที่9

<p>กันยามาส</p><p> นั่นเหมือนคำสั่งกลายๆ ไพพรรณได้แต่รับคำ แล้วเมื่ออกมาด้านหน้า นางก็ได้เห็นลูกสาวคนเดียวกำลังเปิดประตูกรายโฉมลงมาจากรถยนต์สปอร์ตด้วยมาดนางพญาแล้วทำราวกับว่าที่นี่คือบ้านของหล่อนเอง ไพพรรณเร่งฝีเท้าลงบันไดไปหา แล้วเอ็ดไปก่อน “นี่แกทำบ้าอะไรเพ็ญ...แกรู้ตัวบ้างหรือเปล