ตอน 48
บ่วงเสน่หา
บทที่48
กันยามาส
พอพ้นออกมาจากตรงนั้นแล้วดวงหน้าสะสวยของเพ็ญพรรณีก็แปรเปลี่ยนไปราวกับเป็นสีหน้าของนางมารร้าย ดวงตาของหล่อนวาววับ กำมือแน่นเข้าหากันใจนั้นเจ็บแปลบไปหมดแล้ว หล่อนเจ็บทุกครั้งที่ถูกกดให้ต่ำต้อยให้หล่อนต้องนึกถึงกำพืดของตัวเองไม่สร่างซา...เหมือนชนกเหมือนศัตรูตัวร้ายที่เพ็ญพรรณีให้สัญญาก
ตอน 49
บทที่49
กันยามาส
“ก็ได้ค่ะ”
เมื่อตอนนี้มันเป็นความพ่ายแพ้ หล่อนจะยอมรับมันอย่างกล้าหาญทีเดียว เหมือนชนกยังรู้จักหล่อนน้อยเกินไปเสียแล้ว
ยังหรอก เหมือนชนก เรายังไม่ได้เริ่มต้นลงมือกันจริงๆ
เสียงคำรามแน่นอยู่ในอกนี้เป็นนักหนา แต่เพ็ญพรรณีก็ยังปั้นสีหน้าให้ระ
ตอน 50
บทที่50
กันยามาส
นางตาค้างแทบจะไม่เชื่อหูในสิ่งที่ได้ยิน ชายหนุ่มยังกล่าวย้ำต่อมาอีกเหมือนจะบอกว่าเขารู้สึกอย่างไร
“จริงๆ นะฮะ ผมเองก็พยายามแล้ว แม่ขอร้องมาคุณน้าเองก็เห็นชอบว่าผมเหมาะสม ผมเองก็ไม่อยากจะทำให้ผู้ใหญ่ผิดหวัง แต่คุณนกเธอก็ยังเฉยเมย...ผมตามเธอไม่ทันเหมือนกัน บางท