ตอน 46
บ่วงเสน่หา
บทที่46
กันยามาส
“แกก็เลยเบนเข็มไปหาแม่คนนั้น...”
“ผมก็ไม่เห็นจะแปลก...เพ็ญพรรณีเป็นผู้หญิงสวย”
“แล้วมันกินได้ไหม...” เธอถามประชด... “แค่สวยแต่ไม่มีอะไรเลยนอกจากเกิดมาสวยแล้วดัดจริตดีดดิ้น”
“แม่ตั้งป้อมมากเกินไปแล้วล่ะฮะ ผมว่าแม่น่าจะได้เจอสักหน”
“อ
ตอน 47
บทที่47
กันยามาส
เหมือนชนกทำให้หัวใจของลัคนัยพองโตแทบจะคับอกนี่แล้ง เพราะรอยยิ้มหวานที่หล่อนปั้นแต่งให้
โดยที่ชายหนุ่มไม่เฉลียวใจสักนิดว่าเขากำลังลงบ่วงที่หล่อนจงใจล่อเขาให้ติด...แล้วบ่วงเดียวกันนี้แหละที่เหมือนชนกคิดจะฆ่าเขาให้ตายสนิท
หล่อนทำได้...และโดยไม่รู้ตัวยาม
ตอน 48
บทที่48
กันยามาส
พอพ้นออกมาจากตรงนั้นแล้วดวงหน้าสะสวยของเพ็ญพรรณีก็แปรเปลี่ยนไปราวกับเป็นสีหน้าของนางมารร้าย ดวงตาของหล่อนวาววับ กำมือแน่นเข้าหากันใจนั้นเจ็บแปลบไปหมดแล้ว หล่อนเจ็บทุกครั้งที่ถูกกดให้ต่ำต้อยให้หล่อนต้องนึกถึงกำพืดของตัวเองไม่สร่างซา...เหมือนชนกเหมือนศัตรูตัวร้ายที่เพ็ญพรรณีให้สัญญาก