ตอน 26
บ่วงเสน่หา
บทที่26
กันยามาส
“ผมก็เป็นลูกชายนะ” วงศ์เวศน์ทำเสียงเหมือนจะล้อเลียนมารดา “มันเป็นเรื่องส่วนบุคคลจริงๆ อย่างแม่บอกแต่กับยายเหมือนชนกนี่ ผมไม่รับปากนะฮะว่าจะเอวังที่ตรงนี้ ตราบใดที่ผมยังไม่แน่ใจว่าแกมีสติสตังครบถ้วน ไม่ใช่ลมเพลมพัด เดี๋ยวร้ายเดี๋ยวดี จนตามแทบจะไม่ทัน”
“คุณวิบอ
ตอน 27
บทที่27
กันยามาส
ราตรีนี้ยังเยาว์นัก และเป็นราตรีที่วงศ์เวศน์ทำไม่สำเร็จ เขาไม่เคยล้มเหลวเพียงนี้มาก่อนเลย ทุกคราที่เขาพาผู้หญิงออกมายามค่ำคืนกับเขาได้ เขาจะหว่านเสน่ห์ของตัวเองจนพวกผู้หญิงหลงใหลเขา แต่สิ่งนั้นเขาหาไม่ได้จากเหมือนชนก หล่อนดอกไม้สวยที่ตายซาก...ชาเย็น หรือว่าหล่อนจะเป็นดอก
ตอน 28
บทที่28
กันยามาส
“ถ้าเธอจะมาโดยไม่ได้วางแผนมาพักล่วงหน้าเอาไว้ ฉันก็เห็นใจนะที่เธอหาที่พักไม่ได้” แววตาของเหมือนชนกบอกว่ารู้เท่าทัน “พักสักคืนหนึ่งจะเป็นไรไปจริงไหม...แต่เธอไปจัดห้องเอาเองแล้วกัน” นั่นเท่ากับว่าเหมือนชนกจะบอกให้ได้รู้สำนึกว่าหล่อนเป็นใคร อย่างยากเย็นที่เพ็ญพรรณีต้องห้ามตั