บทที่ 25

บทที่25

กันยามาส

“มาเหมือนกันหรือ” หล่อนทักเขาก่อน “แล้วเป็นอะไร...แม่เป็นหมอตั้งแต่เมื่อไหร่กันคะนั่น” น้ำเสียงของหล่อนแข็งบอกความไม่พอใจออกมาอย่างเปิดเผยนัก วิสาขาไม่รู้สึกเพราะเธอไม่ใช่คนคิดมากแต่เขารู้สึก เพราะนี่ไม่ใช่หนแรก เหมือนชนกแคลงใจในเรื่องนี้ก่อนหน้าแล้ว หน้าเขาแ

บทที่ 26

บทที่26

กันยามาส

“ผมก็เป็นลูกชายนะ” วงศ์เวศน์ทำเสียงเหมือนจะล้อเลียนมารดา “มันเป็นเรื่องส่วนบุคคลจริงๆ อย่างแม่บอกแต่กับยายเหมือนชนกนี่ ผมไม่รับปากนะฮะว่าจะเอวังที่ตรงนี้ ตราบใดที่ผมยังไม่แน่ใจว่าแกมีสติสตังครบถ้วน ไม่ใช่ลมเพลมพัด เดี๋ยวร้ายเดี๋ยวดี จนตามแทบจะไม่ทัน”

บทที่ 27

บทที่27

กันยามาส

ราตรีนี้ยังเยาว์นัก และเป็นราตรีที่วงศ์เวศน์ทำไม่สำเร็จ เขาไม่เคยล้มเหลวเพียงนี้มาก่อนเลย ทุกคราที่เขาพาผู้หญิงออกมายามค่ำคืนกับเขาได้ เขาจะหว่านเสน่ห์ของตัวเองจนพวกผู้หญิงหลงใหลเขา แต่สิ่งนั้นเขาหาไม่ได้จากเหมือนชนก หล่อนดอกไม้สวยที่ตายซาก...ชาเย็น หรือว่าหล่อ