บทที่21

กันยามาส

เสียงโทร.ดังขึ้น แล้วลัคนัยก็ได้ยินเสียงอ่อนโยนของนายธวัช เขายังวางเฉยแต่หูเขาได้ยินเสียงนายธวัชดังก้องเต็มที่

“มาทานกลางวันกับฉันไม่ได้หรือ ไม่เป็นไร...ไปหาหมอไว้น่ะดีแล้วล่ะ เจอกันตอนเย็นแล้วกัน”

เขาวางหูลงบอกกล่าวแก่ลัคนัยว่า “พิมลแขไปหาหมอ...กลางวัน

บทที่22

กันยามาส

“ไม่วุ่นค่ะ คุณนกแต่งตัวไวจัง”

เหมือนชนกนุ่งกางเกงขาสั้นเหนือเข่า ปลายบานออกเล็กน้อย แล้วสวมเสื้อดอกสีสดใสรวบชายในกางเกงคาดทับด้วยเข็มขัดอีกเส้นหนึ่ง กางเกงขาวยิ่งทำให้ผิวสีน้ำตาลนวลของหล่อนนวลใสขึ้นอีก...แล้วที่อกเสื้อก็มีแว่นตาดำกันแดดเสียบอยู่อันหนึ่ง

บทที่23

กันยามาส

แต่ไพพรรณกลับหนักในอกอย่างบอกไม่ถูก ไม่รู้ว่าลูกสาวจะทำให้นางอับอายขายหน้าอีกหรือไม่ เพราะการกระทำของเพ็ญพรรณีเหมือนย้อนกลับมาฉีกหน้านางเองว่าเลี้ยงลูกสาวไม่ดีพอ

แต่นางก็ไม่อาจจะยับยั้งเพ็ญพรรณีเอาไว้ได้ นิสัยเอาแต่ใจตัวเองนี่ลูกสาวนางเป็นมานานแล้ว

นอกเสียจากต้อง