บทที่15

<p>กันยามาส</p><p> “ผมเป็นคนจัดการเรื่องเงินค่าใช้จ่ายประจำบ้าน”</p><p> นั่นเองที่เข้าหูของเหมือนชนก หล่อนได้ยินชัด และเหมือนจะเข้าไปก่อกวนความอดทนที่มีน้อยนักของหล่อนให้หมดสิ้นลง ผู้ชายคนนี้เข้ามาผงาดได้เพียงนี้ในบ้าน หล่อนตีความเกี่ยวกับเขาผิดไปหมด ตีไปว่าเขากำลังเยาะเย้

บทที่16

กันยามาส

ห้องของเขาคงจะถูกเปลี่ยนแปลงไปจากที่เป็นอยู่เดิมไม่มีที่ซุกหัวยามที่หล่อนกลับมา ภายใต้ชายคาเดียวกันที่เขาย่อมจะฝันหวานได้ว่าอยู่ร่วมบ้านร่วมชายคาเดียวกันกับหล่อน

เหมือนชนกเดินออกไปนานแล้ว ลัคนัยถึงเดินออกมาบ้างอย่างช้าๆ ดวงหน้าสงบเฉย เขาเป็นเช่นนี้มานานแล้ว ไม่เคยอาทรต่อคว

บทที่17

กันยามาส

หล่อนขมขื่นอย่างมากเมื่อห้องพักของลัคนัยถูกตกแต่งกลับอย่างเดิม หล่อนไม่อยากจะกลับไปมองห้องนั้นอีก แล้วความทุกข์ใจของหล่อนก็เพิ่มขึ้นมากขึ้นเมื่อเย็นนั้นลัคนัยได้รับเชิญมาร่วมโต๊ะอาหาร

หล่อนไม่อาจจะถอยหนีได้ เพราะนายธวัชยิ้มแย้มเรียกหล่อน...ยังจะแม่หล่อนอีกคนหนึ่