ตอน 119
บ่วงเสน่หา
บทที่119
กันยามาส
ความรักนั่นเอง ทำให้เขาอดกลั้นเอาไว้ได้ ตราบจนหล่อนแตะจุดที่เปราะบางของเขา หล่อนไม่ต้องการลูก...นั่นทำให้ทุกอย่างขมวดจบ...เขาเคยเดินผ่านจุดนี้มาแล้ว แม่ไม่ต้องการเขาเช่นกัน ชีวิตยามเยาว์วัยขมขื่น มืดมน เขาเดินดุ่มมาบนเส้นทางชีวิตอย่างเจ็บปวด อย่างไม่รู้วันรู้คืน รู้
ตอน 120
บทที่120
กันยามาส
“แม่มาเองดีกว่า...อย่าไปที่นั่นเลย มันไม่เหมาะกับนัย”
หล่อนตอบเรียบ ๆ ตำแหน่งหน้าที่ของเขาไม่เอื้ออำนวยให้เขาเหยียบย่างไปยังแหล่งสำราญของผู้ชายเช่นนั้น มันเป็นที่บาปของผู้หญิงและลัคนัยควรจะอยู่ให้ห่าง
“ขอแม่ดูหลานหน่อยได้ไหม”
เขาขยับตัวให้
ตอน 121
บทที่121
กันยามาส
“นกไม่เชื่อว่าเขารักนกจริง ๆ นกคิดว่ามันเป็นแผนการที่เขาจะฮุบเอาทุกอย่างไปเป็นของเขา นกถึงทำ...เมื่อรู้ว่าเขารักนกจริง ๆ นกทำทุกอย่างเพียงเพื่อให้เขาตายใจแล้วเขาจะได้ไป นกไม่อยากได้ลูก เพราะลูกมาเกิดในเวลาที่นกตั้งตัวไม่ทัน...นกไม่รู้ว่าถ้ามีลูกแล้ว เรื่องของนกกับเขาจ