ตอน 118
บ่วงเสน่หา
บทที่118
กันยามาส
“ช่วยฉันไม่ได้ก็อย่าพูดมาก ฉันหาทางเองก็ได้แล้วน้าไพก็อย่าเที่ยวพูดไปเล่าว่าฉันพูดอะไรกับน้าไพไปบ้าง”
“ทูนหัวของไพ” นางจับมือของหญิงสาวมากุมเอาไว้แน่น “อย่าให้รับปากเลยค่ะ เพราะที่จะทำไปก็คำนึงถึงแต่ผลประโยชน์ของคุณนกเป็นใหญ่ก่อนอื่นทั้งนั้น”
“ฉันไ
ตอน 119
บทที่119
กันยามาส
ความรักนั่นเอง ทำให้เขาอดกลั้นเอาไว้ได้ ตราบจนหล่อนแตะจุดที่เปราะบางของเขา หล่อนไม่ต้องการลูก...นั่นทำให้ทุกอย่างขมวดจบ...เขาเคยเดินผ่านจุดนี้มาแล้ว แม่ไม่ต้องการเขาเช่นกัน ชีวิตยามเยาว์วัยขมขื่น มืดมน เขาเดินดุ่มมาบนเส้นทางชีวิตอย่างเจ็บปวด อย่างไม่รู้วันรู้คืน รู้
ตอน 120
บทที่120
กันยามาส
“แม่มาเองดีกว่า...อย่าไปที่นั่นเลย มันไม่เหมาะกับนัย”
หล่อนตอบเรียบ ๆ ตำแหน่งหน้าที่ของเขาไม่เอื้ออำนวยให้เขาเหยียบย่างไปยังแหล่งสำราญของผู้ชายเช่นนั้น มันเป็นที่บาปของผู้หญิงและลัคนัยควรจะอยู่ให้ห่าง
“ขอแม่ดูหลานหน่อยได้ไหม”
เขาขยับตัวให้