บทที่ 81 ยังจะปล่อยมือไหม

มือเล็กๆของเขาก็จับเขาไว้ทันที “ ทำไมหล่ะ? นี่มันเร็วเกินไป แต่ก่อนเขาคัดค้านที่อยู่กับปุริม แต่ตอนนี้ เขากลับเปลี่ยนทิศทางอย่างกระทันหัน ทำให้เธอไม่คุ้นชินเล็กน้อย”

“เพ็ญนีติ์ อย่าไปบังคับให้เขาตามใจตนเลย ให้มันเป็นไปตามความรู้สึกจะดีกว่า เชื่อฉัน”เธอ

บทที่82ขี้ขลาด

อ้อยดึงมุมหนึ่งของชุดว่ายน้ำของส้มเขาเชื่อนิดหน่อยแดดดี๊คนนี้น่าสงสารจริงๆหัวก็ลังมีเลือดไหลอยู่ยังกังวลว่าพวกเราจะเชื่อไหมอีก“ส้มใช่แดดดี๊นั่นแหละ”

เสียงต่ำๆที่ปนไปด้วยความขี้ขายและขี้ขลาดแต่เพ็ญนีติ์กลับได้ยินทำให้ตนเองหยุดเดินเองไม่รู้ตัวพวกเด็กๆในที่สุดก็ยังอยากมีแดดด

บทที่83ไม่ได้ผล

หันกลับไปมองเพ็ญนีติ์ที่ค่อยเดินมาหัวใจของปุริมก็สับสน

แต่ก่อนเขาชอบเวลาที่เธอเงียบแต่ตอนนี้พอไม่ได้ยินเสียงของเธอเขากลับรู้สึกขอโทษ

เธอแบกรับความขมขื่นมามากเท่าไหร่นะนั่นคือสิ่งที่ผู้ชายคนนี้ไม่สามารถรู้ได้

จากหากทรายเดินกลับโรงแรมเด็กๆพุ่งไปอาบน้ำเพ็ญนีติ