ตอน 55
ท่านประธานโหดมาก
บทที่ 55 ไม่นั่งรถเธอ
��
“แด๊ดดี๊ฉันอยู่เมืองนอก”
“งั้นเขาโทรกลับมาหาเธอทุกอาทิตย์ไหม?”
“อันนี้...”วูฟล์ส่ายหัว เด็กขนาดนี้ก็ไม่ค่อยจะโกหกเป็นเท่าไหร่ ทำให้คนรู้ว่าเขาคิดอะไรได้ขึ้นมาทันที
“ไม่มีใช่ไหม?”ส้มถามขึ้นมาอีก
“อันนี้...”วูฟล์ยิ่มตื่นเต้นขึ้นมา
ตอน 56
ใจตรงกัน
เพื่อใครหล่ะ?
นึกถึงเพ็ญภัทร์ แล้ว รอยยิ้มบนหน้าเขาหายไปพริบตา เขายืนจุดนั้นมานานแล้ว คงต้องเก็บในบ้างแล้ว เมื่อนึกได้ว่าจะถึงวันเกิดเพ็ญภัทร์ เลยอดจะมีความเครียดขึ้นมาไม่ได้“เพ็ญนีติ์ ผมไม่ได้เพื่อใคร ผมเพื่อตัวเองครับ”
“โทษทีค่ะ ตอนนี้ฉันไม่มีความสัมพัน
ตอน 57
ความสุขของเด็กๆ
ส้มที่พูดจบ เสียงไวโอลินพลางหยุดลง เมือเห็นเด็กน้อยสามคนตรงหน้า ใบหน้าปุริมนั้นกลับมีรอยยิ้มขึ้นมาอีกครั้ง สายตาเขาส่องลงที่ตัวส้ม“บอกอามาก่อนหนูชื่อส้มหรืออ้อย?”
“ฉันคือส้ม เขาถึงเป็นเป็นอ้อย”เมื่อชี้ไปทางอ้อย ส้มเหมือนจะชิ้นกับคำตอบแบบนนี้ไปแล้ว ช่างเหมือน