บทที่ 54 ตบเขาไปทีหนึ่ง

��

นภนต์ค่อยๆหันไป“คุณปุริมมีอะไรจะสอนรึครับ?”

ปุริมกลับเดินไปหาเขาด้วยหน้าเย็นกริบ จากนั้นชกเขาขึ้นมากลางผู้คน มือเร็วมากจนให้คนคิดไม่ถึง นภนต์เลยรับแรงมาเต็มๆ ทำเอาเขากระแทกไปชนโต๊ะเด็กๆ“ปุริม นาย...”

“นายไม่เหมาะเป็นพ่อ ส้มและอ้อยก็ไม่เหมาะให้พ่ออย

บทที่ 55 ไม่นั่งรถเธอ

��

“แด๊ดดี๊ฉันอยู่เมืองนอก”

“งั้นเขาโทรกลับมาหาเธอทุกอาทิตย์ไหม?”

“อันนี้...”วูฟล์ส่ายหัว เด็กขนาดนี้ก็ไม่ค่อยจะโกหกเป็นเท่าไหร่ ทำให้คนรู้ว่าเขาคิดอะไรได้ขึ้นมาทันที

“ไม่มีใช่ไหม?”ส้มถามขึ้นมาอีก

“อันนี้...”วูฟล์ยิ่มตื่นเต้นขึ้นมา สายตานั้นล

บทที่ 56 ใจตรงกัน

เพื่อใครหล่ะ?

นึกถึงเพ็ญภัทร์ แล้ว รอยยิ้มบนหน้าเขาหายไปพริบตา เขายืนจุดนั้นมานานแล้ว คงต้องเก็บในบ้างแล้ว เมื่อนึกได้ว่าจะถึงวันเกิดเพ็ญภัทร์ เลยอดจะมีความเครียดขึ้นมาไม่ได้“เพ็ญนีติ์ ผมไม่ได้เพื่อใคร ผมเพื่อตัวเองครับ”

“โทษทีค่ะ ตอนนี้ฉันไม่มีความสัมพันธ์