บทที่ 354 ป่วยทางจิต

เพ็ญนีติ์เปลี่ยนเสื้อผ้าอย่างรวดเร็ว ขับรถพาพ่อตามออกไป แต่ราวกับว่าแม่ได้หายไปแล้วตลอดทางไม่เจอแม่แม้แต่เงาเลย

เมืองเล็กๆแบบนี้ แม่ไม่มีทางไปไหนไกลเร็วขนาดนั้นได้ และอีกอย่างก็ไม่มีแท็กซี่ในเมืองเล็กๆนี้ด้วย

เพ็ญนีติ์รู้สึกโง่ ตอนนั้นเองที่พ่อพูดขึ้น “เมนิษาอ

บทที่ 355 ประสบการณ์ในชีวิตของเธอ

เพ็ณนีติ์มักจะพูดเสมอว่าตัวเองนั้นเป็นญาติห่าง ๆ ของเมนิษา พึ่งจะรู้ว่าเธอนั้นป่วย ดังนั้นก็เลยจะต้องมาดูเธอ แต่ทำไมถึงหาคนไม่พบละเนี่ย ถามมาเป็นเวลานานเกือบครึ่งวัน ซึ่งโรงพยาบาลก็พึ่งจะลงทะเบียนชื่อของเธอเองนะ หลังจากนั้นก็ได้ให้ที่อยู่กับเธอมาเลยนะ

ซึ่

บทที่ 356 ประสบการณ์ในชีวิตของเธอ

ใบหน้าที่มีความผิดปกติ ตา จมูก และปากนั้นผิดรูปทั้งหมดเลยละ แล้วผิวบนใบหน้าของเธอนั้นทำให้คนกลัวมากยิ่งขึ้น นั่นคือใบหน้าที่เพ็ญนีติ์ไม่สามารถอธิบายได้เลยละ เมื่อคุณเห็นแบบไม่ทันทันตั้งตัว ปฏิกิริยาแรกของเธอนั่นก็คือการขยับถอยหลังอย่างไม่รู้ตัว และจากนั้นกุมเข้