บทที่ 350 คืนนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่

เธอมองเขาที่ลุกขึ้นยืน จากนั้นก็ดึงกางเกงขึ้นใส่เข็มขัด แล้วก็ติดกระดุมเสื้อ เพราะว่ามองไม่เห็น การกระทำของเขาจึงเป็นไปอย่างช้าๆ เธอไม่ได้ช่วยเขา ยังคงจ้องมองเขาอยู่ “คุณพูดมา แม่ของคุณไม่อนุญาตให้คุณกับฉันรักกันใช่ไหม?” เธอค่อยๆคาดเดา เธอคิดว่ามันต้องเป็นเหต

บทที่ 351 ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น

ดูเหมือนว่า ตอนนี้เธอจะรีบร้อนไม่ได้ ไม่เช่นนั้น คนที่จะไม่สบายใจที่สุดก็คือคนกลางอย่างปุริม จากการแสดงออกของเขาที่โรงแรมก่อนหน้าเธอก็พอเข้าใจอะไรขึ้นมาบ้างแล้ว

รู้สึกสงสารปุริมขึ้นมาทันที ไม่ใช่ว่าเขาไม่อยากเจอเธอ แต่เป็นเพราะสาเหตุมาจากตาได้รับบาดเจ็

บทที่ 352ไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งนั้น

/ เขาสับสนไปหมด น่าเจ็บใจที่เขามองไม่เห็น จึงไม่สามารถคาดคะเนอะไรได้เลย

“ปุริม คุณเป็นอะไรไป? ตั้งสติหน่อยสิ” เพ็ญนีติ์ใส่เสื้อให้ดีๆพร้อมทั้งพูดขึ้น

“เสร็จหรือยัง?” เขายื่นมือออกมาวางบนไหล่เธอ ลูบดูเสื้อบนไหล่เธอ ถึงได้เอ่ยอย่างโล่งใจว่า “รีบออกร