บทที่ 347 ปุริม คุณกำลังกลัวอะไร

นอกจากแว่นตาที่เขาสวม เขาก็ไม่ได้มีอะไรเปลี่ยนแปลงไปจากสามปีก่อน แม้กระทั่งดวงหน้าของเขาก็ยังดูอ่อนวัย เสมือนไม่ได้ตากแดดมานาน และยังมีใบหน้าที่ขาวผ่องเทียบเท่าหญิงสาว “ปุริม....” เธอเรียกเสียงแผ่ว ยกมือขึ้นจะถอดแว่นเขาออก รู้สึกว่ามันช่างแปลกเสียจริง

แป

บทที่ 348 ปุริม คุณกำลังกลัวอะไร

“แล้วเพราะอะไรล่ะ?” เธอต้องรู้ให้ได้ ไม่อย่างนั้น ในใจของเธอคงไม่สงบสักที ถ้าเหตุผลที่มาเจอเธอไม่ได้ยังไม่ได้รับความกระจ่าง เขาอาจจะหายไปจากเธอเมื่อไหร่ก็ได้ แต่เธอไม่ต้องการให้มันเป็นอย่างนั้น

“ไปกันเถอะ ลิฟท์หยุดแล้ว” อะไรมันจะพอดีขนาดนี้ เธอถามปุ๊บ ลิฟ

บทที่ 349 คืนนั้นเกิดอะไรขึ้นกันแน่

เธอไม่เข้าใจว่าเพราะอะไร

ในคืนนั้น เกิดอะไรขึ้นกันแน่ ถึงทำให้เขาสั่นไม่หยุดเมื่ออยู่ต่อหน้าเธอแบบนี้

เธอคิดไม่ออกเลยว่าเพราะเหตุใด

“ไม่เอา....” ชายหนุ่มหลับตาลงอย่างเจ็บปวด จากนั้นก็ผลักเพ็ญนีติ์ออกอย่างแรง “ออกไป ไม่เอา ไม่เอา”

ค