บทที่ 335 รอข่าวคราวของคุณ

ผู้หญิงคนนั้นที่สะสวยและจองหอง ในเวลานี้กำลังอิงแอบแนบชิดอยู่กับผู้ชายที่ดูแล้วอายุรุ่นราวคราวพ่อ ท่าทางของทั้งคู่ในรูปถ่ายเหมือนกับเป็นคนรักกัน แต่ว่าดูเผินๆแล้วดันเหมือนพ่อกับลูกซะมากกว่า

โยงกับบทสนทนาที่เพิ่งพูดกับปุริมไปก่อนหน้านั้น ในที่สุดเพ็ญนีติ์ก็นึกอะไ

บทที่ 336 รอข่าวคราวของคุณ

เดินถือโทรศัพท์ไปที่ประตู นอกประตู ใต้ต้นไม้ต้นใหญ่นั้น ชายหนุ่มยืนอยู่ใต้ร่มเงาต้นไม้มองมาทางเธอ แว๊บแรกที่มองเห็นเธอ เขาตาค้าง ไม่กล้าที่จะกระพริบตา ไม่ได้เจอกันตั้งนาน เธอยังคงสวยเหมือนเดิม แต่ก็แฝงไปด้วยความเป็นผู้ใหญ่ที่กร้านโลก

ทั้งสองกดวางโทรศัพท์พร้อมกั

บทที่ 337 อยากเจอเหลือเกิน

หลังจากนั้น เขาก็ไม่ได้พูดอะไร ข้าวมื้อนี้เป็นไปด้วยความอึดอัด

ความจริงแล้ว ที่เขามาหาเธอก็แค่ไม่อยากเห็นญาณินท์ทำตัวดื้อดึงไม่ยอมรับผิดอีกและต้องตกต่ำเพราะเขาไปมากกว่านี้ ถึงอย่างไรซะ ที่ญาณินท์เป็นแบบนี้มันก็เพราะตัวเขา

เมื่อกินเสร็จ เมื่อเดินออกจากร้า