บทที่ 317 เจ็บปวดใจเพราะเขา

“ตกลง ผมจะไปเดี๋ยวนี้” จากนั้นเขาก็ออกไปโดยไม่ได้นึกถึงความยุ่งเหยิงที่อยู่บนตัวเขาเลย

“นภนต์ กลับมา” เมื่อเห็นสภาพของเขา ถ้าหากปัณฑาเห็นเข้าจะต้องตกใจกลัวแน่ๆ

แต่นภนต์ไมได้มอบกลับไปราวกับว่าเดาออกว่าเธอกำลังเป็นห่วง “ไม่เป็นไร”

เพ็ญนีติ์นั่งอยู่บนเ

บทที่ 318 เจ็บปวดใจเพราะเขา

ปัณฑาไม่ไปไหน เธอผลักประตูเปิดออกด้วยความโมโห ภายในห้องเล็กๆ เพ็ญนีติ์มองมาที่เธอขณะที่ยังเปียกโชกไปทั้งตัวด้วยความงุนงง “ต่ำช้า เป็นผู้หญิงที่ยั่วยวนผู้ชายได้เก่งจริงๆ ยั่วยวนพี่ปุริมของฉันยังไม่พอ ตอนนี้มายั่วยวนนภนต์อีก” ปัณฑาพูดจาสะเปะสะปะ รู้สึกว่าที่ตัวเองถูกรุก

บทที่ 319 เธอคือพี่สาวของคุณ

เสียงรอสายดังอยู่นานแสนนาน นึกว่าเขารับสายแล้ว แต่ว่าคราวนี้คนที่รับคือนรวร “สวัสดีครับ เพ็ญนีติ์ คุณต้องการอะไรหรือเปล่า?”

“อ้อ ไม่มีอะไรแล้วค่ะ” เธอกำลังจะวางสายลงอย่างผิดหวัง ทำไมถึงเป็นแบบนี้? ทำไมมือถือของเขาถึงมักจะโอนสายไปที่เครื่องของคนอื่นตลอด ทันใดนั้