บทที่ 30 ลองให้กลายเป็นความเคยชิน

“อะไรก็ได้ ให้ฉันเลือกร้านนะ”

“เอาสิ” เขาตอบรับ พลางบีบแก้มเธอเบาๆ นั่นทำให้เธอรู้สึกอยากจะถามเขาขึ้นมาทันที ว่าเขาทำแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนเลยหรือเปล่า แต่พอจะอ้าปากถาม สุดท้ายเธอก็ไม่ได้ถามออกไป

ตามองไปยังร้านเล็กๆร้านหนึ่งที่ขับผ่าน เธอเคยมากิ

บทที่ 31 ขึ้นเรือโจรสลัด

จู่ๆก็อยากจะโทรศัพท์หาเขาขึ้นมา และก็จู่ๆเธอก็นึกขึ้นได้ว่าไม่เคยเก็บเบอร์โทรศัพท์ของเขาไว้เลย แต่ว่าเมื่อคืน มันชัดเจนว่าเธอได้โทรศัพท์หาเขาแล้ว

คิดถึงตรงนี้ เพ็ญนีติ์จึงรีบเปิดโทรศัพท์ขึ้นมา และดูไปยังข้อมูลสมุดโทรศัพท์ ก็ไม่รู้ว่าหมายเลขเ

บทที่ 32 ดอกเยอบีร่า

มะลิทำอาหารเสร็จแล้ว และเสิร์ฟเอาไว้บนโต๊ะอาหารหนึ่งชาม ต่อให้เป็นรางวัลสำหรับเขาที่ทำให้เธอในวันนี้

เรื่องของตระกูลศาสตร์พงษ์ และยังมีเรื่องของญาณินท์อีก เธอเป็นหนี้เขามากขึ้นและมากขึ้นไปอีก

เงินเหล่านั้น เธอไม่ได้ทำงานมาหลายปีแล้ว

ผู้หญิง