บทที่ 29 มาเป็นภรรยาของเขา

“เพ็ญนีติ์ คุณไม่เป็นอะไรใช่ไหม?” เสียงของจำรูญดังขึ้นจากปลายสาย น้ำเสียงเอ่ยขึ้นเป็นเชิงขอโทษ

เขารู้เรื่องเร็วขนาดนี้เลยหรือ

“ฉันโอเค ฉันอยู่กับคุณปุริม ฉันวางก่อนนะ” เธอไม่อยากพูดกับเขาอีกแม้แต่คำเดียว นี่เป็นครั้งที่สองที่เธอเอ่ยถึงปุริมทางโทรศัพ

บทที่ 30 ลองให้กลายเป็นความเคยชิน

“อะไรก็ได้ ให้ฉันเลือกร้านนะ”

“เอาสิ” เขาตอบรับ พลางบีบแก้มเธอเบาๆ นั่นทำให้เธอรู้สึกอยากจะถามเขาขึ้นมาทันที ว่าเขาทำแบบนี้กับผู้หญิงทุกคนเลยหรือเปล่า แต่พอจะอ้าปากถาม สุดท้ายเธอก็ไม่ได้ถามออกไป

ตามองไปยังร้านเล็กๆร้านหนึ่งที่ขับผ่าน เธอเคยมากิ

บทที่ 31 ขึ้นเรือโจรสลัด

จู่ๆก็อยากจะโทรศัพท์หาเขาขึ้นมา และก็จู่ๆเธอก็นึกขึ้นได้ว่าไม่เคยเก็บเบอร์โทรศัพท์ของเขาไว้เลย แต่ว่าเมื่อคืน มันชัดเจนว่าเธอได้โทรศัพท์หาเขาแล้ว

คิดถึงตรงนี้ เพ็ญนีติ์จึงรีบเปิดโทรศัพท์ขึ้นมา และดูไปยังข้อมูลสมุดโทรศัพท์ ก็ไม่รู้ว่าหมายเลขเ