บทที่ 288 คุณมันผู้ชายเลวๆ

รุ่งเช้า ปัณฑาถูกนาฬิกาปลุกให้ตื่น เธอบิดขี้เกียจอย่างเกียจคร้าน เอ๊ะ ข้างๆ ทำไมยังมีคนนอนอยู่อีกคนหนึ่ง แถมยังกอดเธออย่างแนบแน่น น่าอึดอัดจริงๆ เธอผลักออก ทำไมผู้หญิงอย่างเพ็ญนีติ์ถึงได้กอดเธอแน่นแบบนี้

แต่หน้าอกนั้นกว้างใหญ่ เป็นหน้าอกที่ให้ความรู้สึกปลอดภัย ม

บทที่ 289 ไม่ได้ตั้งใจ

“ฉันจะใส่เสื้อผ้า คุณออกไปให้พ้น ลงไปข้างล่างเดี๋ยวนี้” เธอตะคอกด้วยความโกรธจัด ร่างกายท่อนล่างเจ็บปวดไปหมด ครั้งแรกของเธอ เธอได้คิดฝันเอาไว้มากมาย แต่ในเวลานี้เธอจำไม่ได้แม้แต่รสชาติของมัน เมื่อคืนเธอสูญเสียให้นภนต์อย่างหมดจดอย่างไรเธอยังจำไม่ได้เลย

ในที่สุดนภนต์ก็ข

บทที่ 290ไม่ได้ตั้งใจ

/ “แต่ว่า คุณชอบเพ็ญนีติ์ คุณต้องรีบไปตามหาเธอ อธิบายให้เธอฟังสักหน่อย...”

“ฮ่าฮ่า ไม่จำเป็นแล้วล่ะ” เรื่องบางเรื่องบางครั้งยิ่งอธิบายมากเท่าไรก็ยิ่งแย่มากขึ้นเท่านั้น เขาไม่ต้องการแล้ว เขามองดูสายตาของปัณฑาก่อนจะพูดขึ้นอย่างอ่อนโยนว่า “ยังเจ็บอยู่ใช่ไหม?”

เธอสะอ