บทที่ 287

บทที่ 287คุณมันผู้ชายเลวๆ

เสียงหญิงสาวทำให้เขาชะงักไป ลุกขึ้นเดินไปทางบาร์เล็กๆ ด้านข้าง เขาหยิบเหล้าขวดหนึ่งออกมาโดยไม่ดูว่าเป็นเหล้าอะไรแล้วเดินกลับไปที่โต๊ะ เหล้าใสไม่มีสีถูกเทลงลงในถ้วยที่ยังมีเศษข้าวหลงเหลืออยู่ของเขา แล้วเขาก็เริ่มดื่มเหล้า

ถ้วยแล้วถ้วยเล่าราวกับดื่มน้ำ

บทที่ 288

บทที่ 288 คุณมันผู้ชายเลวๆ

รุ่งเช้า ปัณฑาถูกนาฬิกาปลุกให้ตื่น เธอบิดขี้เกียจอย่างเกียจคร้าน เอ๊ะ ข้างๆ ทำไมยังมีคนนอนอยู่อีกคนหนึ่ง แถมยังกอดเธออย่างแนบแน่น น่าอึดอัดจริงๆ เธอผลักออก ทำไมผู้หญิงอย่างเพ็ญนีติ์ถึงได้กอดเธอแน่นแบบนี้

แต่หน้าอกนั้นกว้างใหญ่ เป็นหน้าอกที่ให้ความรู้ส

บทที่ 289

บทที่ 289 ไม่ได้ตั้งใจ

“ฉันจะใส่เสื้อผ้า คุณออกไปให้พ้น ลงไปข้างล่างเดี๋ยวนี้” เธอตะคอกด้วยความโกรธจัด ร่างกายท่อนล่างเจ็บปวดไปหมด ครั้งแรกของเธอ เธอได้คิดฝันเอาไว้มากมาย แต่ในเวลานี้เธอจำไม่ได้แม้แต่รสชาติของมัน เมื่อคืนเธอสูญเสียให้นภนต์อย่างหมดจดอย่างไรเธอยังจำไม่ได้เลย

ในที่