บทที่ 284 รับหรือไม่รับดี

“เพ็ญนีติ์ เขาเป็นยังไงบ้าง?”

“เอากระสุนออกแล้ว”

“อยู่โรงพยาบาลไหน?” นภนต์คิดถึงภาพปุริมเลือดท่วมตัว เขาเองก็ไม่รู้ว่าตอนนั้นเขาเป็นอย่างไรบ้าง อันที่จริงเขายิงออกไปด้วยความโกรธจัด ตอนนี้หากปุริมเป็นอะไรไป แล้วเขาจะมีหน้าไปพบอ้อยกับส้มได้อย่างไร

ความวู

บทที่ 285 อ้วนยิ่งกว่าหมูเสียอีก

เขาไม่มองเพ็ญนีติ์อีก แต่คำพูดสามคำนั้นมันแฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยว

เธอมองเขาอย่างเงียบๆ เป็นเวลานานถึงพบว่า ความจริงเขาได้ฝังอยู่ในก้นบึ้งจิตใจของเธอตั้งนานแล้ว อย่างไรก็ตามเขาก็เป็นพ่อของเด็กๆ เพ็ญนีติ์กัดฟันพูด “เพ็ญภัทร์โทรมาบทที่ คุณผ่าตัดอยู่ ปุริม ในเม

บทที่ 286 อ้วนยิ่งกว่าหมูเสียอีก

อะไรถึงเรียกว่าพร้อม ทำมาตั้งนานแล้ว มันเย็นหมดแล้ว ปัณฑาบุ้ยปาก ไม่เคยเห็นผู้ชายที่ลุ่มหลงอะไรอย่างนี้มาก่อน แต่เธอค่อนข้างสับสนเล็กน้อย เหมือนพี่ปุริมกับนภนต์จะชอบผู้หญิงคนนี้เหมือนกัน แล้วผู้หญิงคนนี้ชอบใครกันแน่นะ? คงไม่ได้เหยียบเรือสองแคมหรอกนะ มันมากเกินไป.