บทที่ 283

บทที่ 283รับหรือไม่รับดี

“ไม่ ฉันจะอยู่กับปุริมจนการผ่าตัดเรียบร้อย ไม่ต้องเป็นห่วง ฉันจะไม่สร้างปัญหา ฉันจะไม่ดู ฉันจะคอยจับมือเอาไว้และคอยพูดคุยกับเขา”

คุณหมอณัฎฐ์อดที่จะชื่นชมเธอไม่ได้ คิดไม่ถึงว่าผู้หญิงคนนี้จะเดาใจของเขาถูกในทันที ช่างมันเถอะ งั้นก็ตามใจเธอก็แล้วกัน “คุณผู้

บทที่ 284

บทที่ 284 รับหรือไม่รับดี

“เพ็ญนีติ์ เขาเป็นยังไงบ้าง?”

“เอากระสุนออกแล้ว”

“อยู่โรงพยาบาลไหน?” นภนต์คิดถึงภาพปุริมเลือดท่วมตัว เขาเองก็ไม่รู้ว่าตอนนั้นเขาเป็นอย่างไรบ้าง อันที่จริงเขายิงออกไปด้วยความโกรธจัด ตอนนี้หากปุริมเป็นอะไรไป แล้วเขาจะมีหน้าไปพบอ้อยกับส้มได้อย่างไร

บทที่ 285

บทที่ 285 อ้วนยิ่งกว่าหมูเสียอีก

เขาไม่มองเพ็ญนีติ์อีก แต่คำพูดสามคำนั้นมันแฝงไปด้วยความเด็ดเดี่ยว

เธอมองเขาอย่างเงียบๆ เป็นเวลานานถึงพบว่า ความจริงเขาได้ฝังอยู่ในก้นบึ้งจิตใจของเธอตั้งนานแล้ว อย่างไรก็ตามเขาก็เป็นพ่อของเด็กๆ เพ็ญนีติ์กัดฟันพูด “เพ็ญภัทร์โทรมาบทที่ คุณผ่าตัดอยู่