บทที่ 261 อับอายไปหมด

“ฮัลโหล นรวร มีอะไร?”

“……”

“......”

“ฉันบอกแล้วไม่ใช่หรอว่าวันนี้จะไม่พบใครทั้งนั้น?”

“แต่ว่าคุณัณฑาบอกว่า.....บอกว่า.....”

“ฉันไม่พบ”

“เธอไปหาคุณแล้วนะครับ”

“ติ๊ด” ปุริมตัดสายโทรศัพท์ทิ้ง ใครเขาอยากเจอเธอ ไม่อยากเจอสักนิด

แสง

บทที่ 262 อับอายไปหมด

รีบวิ่งเข้าไปหา เธอรีบวิ่งมาก ถึงขนาดลืมหลบพนักงานที่มาต้อนรับ โชคดีที่พนักงานเห็นก่อน ถึงได้หลบเธอได้ทัน แต่ก็ยังมีคนหนึ่งที่เดินสะเปะสะปะไปทั่ว ในมือถือขวดเหล้าอยู่ขวดหนึ่ง ทั้งเดินทั้งยกขวดเหล้าขึ้นเทเข้าปาก อีกทั้งยังเป็นเหล้าที่มีสีขาว ซึ่งเหมือนกับถือขวดน้ำอย่างไรอย่

บทที่ 263 คนในเกมมองไม่ออก

เขาเดินอย่างไว ราวกับว่าไม่ได้กำลังแบกคนอยู่อย่างนั้น อีกทั้งยังทำราวกับว่าเธอเป็นเพียงไอน้ำที่ไม่มีน้ำหนักใดๆ

ทางที่ต้องเดินไปจำเป็นต้องผ่านนภนต์ แต่แล้วยังไง?

เขาไม่กลัว เพ็ญนีติ์อยู่บนบ่าของเขา อยู่ในมือของเขา เพราะงั้นเขาถึงเป็นผู้ถือไพ่เหนือกว่า เธอค