บทที่ 255 ทั้งห้องว่างเปล่าและเงียบเหงา

กวาดสายตามองเตียงหลังกว้าง โรงแรมนี้ถือว่าหรูพอใช้ได้ “คุณโทรมาเพื่อจะพูดแค่นี้ใช่ไหม? ถ้าแบบนั้น คุณวางสายไปเถอะ”

เสียงที่เยือกเย็นของเธอทำให้เขาชะงัก พูดขึ้นทันที “บนหลังตู้มียา กินซะ เดี๋ยวนี้เลย แล้วก็ห้ามตัดสายโทรศัพท์ ผมอยากได้ยินเสียงคุณตอนกิน

บทที่ 256 ทั้งห้องว่างเปล่าและเงียบเหงา

“ลุกขึ้นมา” เขาพูดเสียงต่ำ มองดูท่าทางของเธอยิ่งโกรธ เพื่อนภนต์ต้องยอมทำถึงขนาดนี้เลยหรอ มองดูร่างกายของเธอ แทบอยากจะฉีกกระชากเธอเป็นชิ้นๆ

ขยับตัวนิดหน่อย แต่เธอก็ยังนอนอยู่ตรงนั้นไม่ยอมลุกขึ้น เธอกลัวสายตาของเขาที่ใช้มองเธอ สายตานั้นทำให้ร่างกายเธอส

บทที่ 257ไม่คำนึงถึงสิ่งใดทั้งสิ้น

“กางเกงด้วย” เขากดเสียงต่ำ แต่เขายังคงหงุดหงิดอยู่ อยากจะใช้สิ่งนี้มาทรมานเธอที่หักหลังเขา ในใจของเธอมีแต่นภนต์ นั่นยิ่งทำให้เขาโกรธจนอยากจะให้บทเรียนแก่เธอ

ผู้หญิงคนนี้ ต้องโดนสั่งสอน

ไม่มีผู้ชายคนไหนที่จะชอบผู้หญิงที่มีใจให้คนอื่นหรอกนะ

“อ่า