บทที่ 239 ยิ้มที่เหมือนดอกไม้ผลิบาน

ที่อกของทิพย์ยังมีเลือดไหลออกมา ราวกับมีเสียงเลือดหยดติ๊งๆอยู่ตลอดเวลา

เธอยิ้ม ยิ้มที่เหมือนดอกไม้ผลิบาน “พอได้หรือยัง?”

“พอแล้ว ฉันพอแล้ว เธอหยุดขยับมือได้แล้ว” ณภัทรตะโกนตอบกลับไป ระยะห่างไม่กี่เมตรทำให้เห็นใบหน้าที่แดงเถือกของเขา

“งั้นก็ดี

บทที่ 240ยิ้มที่เหมือนดอกไม้ผลิบาน

/ เหอะ ต้องเป็นเพ็ญภัทร์แน่ๆ เพ็ญนีติ์คุ้นชินแล้วกับสีหน้าแบบนี้ของเขา ทุกครั้งที่เจอกับเพ็ญภัทร์เขามักจะเสียการควบคุม ไม่เป็นตัวเองของตัวเอง เธอค่อยๆหันหลังให้ แต่กลับไม่เคยคิดเลยว่าจะเจอผู้ชายคนนั้นที่ยืนอยู่ห่างไม่กี่ก้าว ในเวลานี้ ปรากฏร่างที่ดูสะอาดสะอ้านขอ

บทที่ 241 อย่าปล่อยให้เขาจูบ

“ได้สิ ผมจะจัดการให้”

เมื่อเข้าห้องมาแล้วก็ตรงไปอาบน้ำ บทที่ เดินสะอาดสดชื่นออกมาจากห้องน้ำ ก็เจอเข้ากับนภนต์ที่รออยู่ตรงหน้าประตู ไม่รู้ว่าเขารอนานเท่าไหร่แล้ว เขาที่เอนหลังพิงประตูไว้เหมือนกำลังครุ่นคิดบางอย่าง จนกระทั่งมองเห็นเธอถึงได้มีรอยยิ้มปรากฏขึ้น “ที่