บทที่ 22 เป็นผู้หาหญิงของผม

ระหว่างยืนในลิฟต์ จากชั้นล่างสุดถึงชั้นสูงสุด ปุริมควักกุญแจออกมาเปิดห้อง ห้องรับแขกที่ใหญ่มากเหมือนกับห้องโถงที่โรงเรียน เขาพาเพ็ญนีติ์มานั่งที่โซฟา ปุริมเหลือบมองขาของเพ็ญนีติ์จากนั้นก็รินชาและน้ำเปล่ามาอย่างละแก้ว และยืนน้ำเปล่าให้เพ็ญนีติ์ เอา “ดื่

บทที่ 23 ตกหลุมรักแล้วใช่ไหม

“ทำไม คำถามของผมคิดดีหรือยัง?”

“คุณปุริม นี่คุณกำลังเล่นเกมส์อะไรอยู่กันแน่ค่ะ?”

“แต่งงาน”

เพ็ญนีติ์อึ้งจนหน้าซีด ใช่เธอฟังไม่ผิด “ฉันยังเรียนอยู่นะ มหาลัยเรามีกฎเกณฑ์ ระหว่างเรียนห้ามแต่งงานนะ”

“แต่งงานก่อนค่อยจดทะเบียน”

บทที่24 โทนขาวดำ

“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ไปอาบน้ำสิ” เธอจะเลือกห้องแล้วมันเกี่ยวอะไรกับที่เขาจะอาบน้ำกัน

“หนึ่งห้องนอนกับหนึ่งห้องน้ำ ถ้าไม่อย่างนั้นคุณเลือกห้องไหนผมก็จะอาบห้องนั้นดีไหม?” เขายกแขนขึ้นเพื่อโชว์กล้ามให้เธอเห็น “ให้คุณเห็นแบบนี้น่ะผมไม่ถือหรอกนะ คุณดูสิ คู่หมั้นของคุณใจกว้า