บทที่ 216 ผู้ชายคนนั้นหล่อมาก

เธอรู้จักภาษาจีนเหล่านั้น

อีกทั้งภายในห้องหนังสือก็ไม่มีบุคคลที่สามค่อยบอกเธอ ที่นี่ไม่ต้องการล่ามแปลภาษา คนที่อยู่ตรงหน้าเธอนั้นสามารถพูดภาษาจีนได้

แต่ก็ดี อย่างน้อยก็ลดความลำบากลงแก่เธอ

จากการที่เธอเดินเข้าไปในห้องหนังสือ นี่เป็นครั้งแรกที่ตาของเ

บทที่ 217 กำลังพอดี

ใช่แล้ว หากเธอไม่ได้เห็นด้วยตาของตัวเองและรู้ว่าเธอนั้นรู้จักนภนต์ คงไม่มีใครรู้ว่ารูปภาพบนหน้าจอนั้นคือเธอ

คงจะเป็นเมื่อแปดปีก่อน เธอไปที่ตระกูลศาสตร์พงษ์ครั้งแรกเพื่อพบกับปัทมา ในตอนนั้นเธอยังไว้ผมหางม้า เธอไม่คิดว่าเขาจะชอบเธอตั้งแต่ครั้งแรกที่พบ ทั้งยังเก็บภาพวัยเด็

บทที่ 218 เขาไม่สามารถมีอะไรเพ็ญนีติ์ได้

รองเท้าก็เช่นกัน

ผมยาวถูกดึงรวบขึ้นไปอย่างไม่เป็นทางการ เธอเดินออกจากห้องไปทั้งอย่างนั้น ซึ่งตอนนี้ก็เป็นเวลาสิบนาทีพอดี

ไม่มีการประดับตกแต่งอะไร เธอเดินราวกับเอลฟ์สีน้ำเงินเข้าไปในห้องโถง จนทำให้สายตาของชายสองคนหน้าประตูเปล่งประกาย

เธอ