บทที่ 209 คิดถึงคุณ

เพ็ญนีติ์ตื่นขึ้นมา พี่จู๋ตกับฉาราก็ตื่นแล้ว “ปล่อยฉัน”เพ็ญนีติ์ได้ยินเสียงฉาราดิ้นรนไม่ให้มัด แม้ว่าเสียงจะดังแต่กลับไม่มีแรงขนาดนั้น ผู้ชายที่ดุร้ายหลายคนนั้นก็ไม่สนว่าฉาราจะต่อต้านหรือเปล่า มือก็หยิบของมายัดใส่ในปาก ให้หล่อนไม่ส่งเสียง

ในที่สุดเพ็ญนีติ์ก็เข้าใจแล้วว่

บทที่ 210 ตายก็ต้องตายไปด้วยกัน

ชุดลายพราง ยังมีกลิ่นเหงื่อของผู้ชาย ก็คลุมลงที่ร่างกายของเธอ แล้วก็ปิดบังส่วนที่เปลือยของเธอด้วย

เพ็ญนีติ์ กระทั่งมองชัดไม่ทันว่าเงาดำนี้คือใครแค่เห็นเขาร้องไห้หมอบลง ในเงามืดสแกนไปทางฉารา

คล้ายกับว่ากลัวว่าจะทำให้ฉาราบาดเจ็บ ดังนั้น ปรับเปลี่ยนเป้ายิ

บทที่ 211 รู้สึกผ่อนคลายดีขึ้นมาก

“ขึ้นรถก่อน หาโอกาสเหมาะๆแล้วผมค่อยมาคิดบัญชีกับคุณ” ปุริมเหมือนจะไม่อยากให้คนอื่นนอกจากจู๋ตได้ยิน ดังนั้นเขาจึงพูดออกมาแบบนี้

“ปุริม คุณลงรถก่อน” จู๋ตยังไม่เปิดปากพูด เพ็ญนีติ์ก็พูดขึ้นมา เธอมองไปที่แผ่นหลังของปุริมก็รู้สึกโกรธมาก และรู้สึกว่าตัวเองเริ่มไ