บทที่204 ขอโทษด้วยนะ

“อยู่ในห้องของเธอน่ะสิ เธอปวดท้อง นั่งอยู่บนเตียงสั่งคนนะ มิเช่นนั้น ใครจะรู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้น วุ่นวายจริงๆ”เธอถอนหายใจคล้ายกับจะอารมณ์เสีย แล้วยังฉลาดและไม่พูดถึงเรื่องของเด็กๆ ใช่แล้ว เธอเป็นคนมาใหม่ ดังนั้นเป็นไปไม่ได้ที่จะรู้เรื่องอ้อยและส้มถูกขังอยู่ที่ชั้นห้า “ใช่ฝึกซ้

บทที่205 ผู้ชายที่โง่ที่สุด

ชายคนนั้นสตาร์ทเครื่องออกรถ ไม่หันหัวกลับมา และก็ไม่เห็นเธอพูดอะไร “คุณจะไปไหนพี่นภนต์บอกว่าถ้าคุณจะไปไหนก็ไปส่งคุณที่นั่น”

เพ็ญนีติ์ส่ายหัวเบาๆช่วงเวลานี้ที่ได้นั่งอยู่บนรถ ในใจของเธอก็ได้วางลงแล้ว แต่ว่า โลกทั้งใบช่างใหญ่เหลือเกิน เธอกลับคิดไปออกไปชั่วขณะว่าจะ

บทที่206 เส้นทางที่ไม่กลับไป

กินข้าวเสร็จแล้ว ก็พาลูกๆไปโรงเรียน เธอเตรียมการสอน อ้อยและส้มก็อยู่ที่สนามกีฬาเล็กๆเล่นอยู่ เล่นอยู่สักครู่ ก็มีเด็กโตหลายคนมารวมตัวเล่นกัน เล่นอย่างสนุกมาก

เพ็ญนีติ์เดินเข้าไปในห้องของผู้อำนวยการโรงเรียน “ผอ.คะ ฉันขอยืมโทรศัพท์โทรได้ไหมคะ”

“ได้” ผอ. มอง