บทที่ 198 อยากเป็นหนึ่งเดียวของคุณ

นารากับปุริม

นาราควงแขนมากับปุริม ใบหน้าของเธอนั้นประดับด้วยรอยยิ้มน้อยๆราวกับลมในฤดูใบไม้ผลิ แต่ใบหน้าของปุริมนั้นไม่ได้แสดงอารมณ์ใดใด แต่ใบหน้าเช่นนั้นเมื่อผสมกับร่างกายของเขาแล้วก็ให้ความรู้สึกว่าเท่มาก ผู้หญิงที่อยู่ในที่นี่ต่างพูดเป็นเสียงเดียวกันว่

บทที่ 199 สิ่งที่พวกคุณต้องการ

แต่ความจริงแล้วการร่อนแร่นั้นมีแต่ความโดดเดี่ยว มีเพียงแค่เงาของเธอเท่านั้นที่อยู่เป็นเพื่อนร่วมทาง ตลอดการเดินทางที่แสนยาวไกลนั้น...

ที่ไหลอยู่นั้นไม่ใช่ลำธาร แต่คือน้ำตาของเธอ...

การขับกลับที่พักของนารานั้นยาวนานมาก ราวกับไกลจนหาที่สิ้นสุดไม่ได้

บทที่ 200 หวั่นไหว

แนบตัวกับกำแพงแล้วเดินไปอย่างระมัดระวัง ครั้งนี้เธอขนาบกับกำแพงที่อยู่ตรงข้ามกับประตูใหญ่ ย่อตัวลงแล้วเดินไปข้างหน้า ที่ที่อันตรายคือที่ที่ปลอดภัย ลองดันหน้าต่างทุกๆบาน แต่ลองมาสามด้านแล้ว ก็ไม่มีอันไหนที่เปิดได้เลย

เธอไม่ย่อท้อ หากยังไม่ใช่หน้าต่างบานสุดท้าย ก็แสดงว่าเธ