บทที่ 174 สายน้ำที่ไหลไปแล้วยากที่ย้อนกลับ

เมื่อมาถึงบ้าน ก็ไปส่งเด็กๆที่โรงเรียนอนุบาลก่อน แบบนี้เธอถึงจะเต็มที่กับเรื่องของตัวเองได้อย่างสบายใจ หลายวันแล้วที่ไม่ได้เข้าอินเทอร์เน็ต เมื่อได้เข้ามา ใบสั่งซื้อนั้นเยอะจนน่าตกใจ จดบันทึกด้วยความดีใจ เธอยุ่งจนลืมแม้แต่เวลาทานข้าว

มีของก็ส่งให้

บทที่ 175 คุณพ่อที่ดี

“คุณนั่งลงเถอะ ฉันตอบกลับอันนี้เสร็จ ก็เสร็จแล้วค่ะ”

“ธุรกิจไม่ได้แย่เลย ดูแล้วยังขยายไปได้อีกด้วย”

“แค่นี้ก็ยุ่งมากๆแล้วค่ะ ถ้าขยายใหญ่กว่านี้คงจะไม่มีคนมาดูแลเด็กๆแน่”

“ก็จ้างพนักงานสิครับ” เขายิ้ม น้ำเสียงที่มีเสน่ห์ในค่ำคืนเช่นนี้ราวกับไวน์ที่มีกลิ่นห

บทที่ 176 คุณไม่ต้องยุ่ง

เธอยิ้มรับก่อนจะเดินเข้าไป บางทีเพราะเป็นเวลาทำงาน ดังนั้นห้องโถงใหญ่จึงไม่มีแขกคนอื่น ทั้งห้องโถงนั้นมีแต่ความเงียบ แต่มองไปแล้วทุกคนคงกำลังยุ่งอยู่ จ้องที่คอมพิวเตอร์แบบว่างตา

เธอรู้สึกแปลกใจ ทำไม ทำงานกันถึงไม่ได้ใช้โทรศัพท์กันเลย

ยืนอยู่ข้างหลังของพนัก