บทที่ 163

น้ำร้อนระอุ

“เพ็ญนีติ์เปลี่ยนชุดเถอะ น้ำนี้แช่แล้วดีต่อสุขภาพร่างกายจริงๆนะ อาการน้ำมูกไหลของคุณเดี๋ยวให้ผ่านปีใหม่ไปแล้วผมจะหาเวลาพาคุณไปตรวจเช็ค จะปล่อยให้มันไหลเรื่อยๆแบบนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่” คนที่เร็วที่สุดคือปุริม หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ก็มายืนโวยวายรออยู่ด้านนอกแล้ว

บทที่ 164

บทที่164 ขาวนวลงดงามเหลือเกิน

แต่ มือของเขาปล่อยออกแค่ครู่เดียวเท่านั้น ครู่ต่อมาก็กลับมาโอบกอดเธอไว้อีกเช่นเคย เขาเอ่ยขึ้นเสียงเบา “ห้ามสนใจจำรูญ ผมจะทำให้เขากลับไปเดียวนี้”

เธอนิ่งเงียบไร้รอยยิ้ม เข้าใจแล้วว่าเขาทำแบบนี้ เพราะสิ่งนี้นี่เองหรอ “ปุริม คุณกล้าดียังไงมายุ่งเรื่

บทที่ 165

อันนี้พูดไม่ได้

“เหอะเหอะ” เธอหัวเราะขึ้น “จำรูญ คุณรู้ไหมว่าตอนนั้นทำไมญาณินท์จึงถูกไล่ให้ออกไปจากเมืองดรัล?”

เขาส่ายหัว รู้สึกงงไปชั่วขณะ

“ดูเหมือนว่า คนที่อยู่ในกลีบเมฆหมอกไม่รู้เรื่องรู้ราวอะไรคือคุณ”

“เพ็ญนีติ์ มันเกิดอะไรขึ้นกันแน่?” เขาเขย่าแขนเธอ รู้