บทที่ 161 เรามาเริ่มต้นกันใหม่เถอะ

ในขณะที่เธอกำลังยืนงงอยู่นั้น ปุริมที่อยู่ข้างหลังเธอโบกไม้โบกมือให้กับอ้อยและส้มอย่างยกใหญ่ เด็กทั้งสองก็รีบวิ่งไปยังหน้าประตูห้อง “หม่ามี๊ พวกหนูจะไปเอาชุดว่ายน้ำอยู่ห้องข้างๆแล้วนะคะ หม่ามี๊ต้องรีบหน่อยนะคะ กินข้าวเสร็จแล้วไปเที่ยวกันค่ะ แดดดี๊บอกว่าจะพาเร

บทที่ 162 สูญสลายชั่วพริบตา

จำรูญกวาดสายตาไปทางปุริมและเด็กๆ ในใจเข้าใจแจ่มแจ้งดี เขายิ้มๆ “เพ็ญนีติ์ เมื่อมาแล้วก็เที่ยวให้สนุกนะ ไม่ต้องสนใจฉัน ฉันก็แค่อยากจะมาดูว่าเธอและลูกๆอยู่สุขสบายดี แค่นี้ก็ดีแล้ว” ด้วยท่าทีที่ทำอะไรไม่ถูก เหมือนกับว่าไม่อยากรบกวนเวลาของปุริมและเด็กๆ

“งั้นฉัน

บทที่ 163 น้ำร้อนระอุ

“เพ็ญนีติ์เปลี่ยนชุดเถอะ น้ำนี้แช่แล้วดีต่อสุขภาพร่างกายจริงๆนะ อาการน้ำมูกไหลของคุณเดี๋ยวให้ผ่านปีใหม่ไปแล้วผมจะหาเวลาพาคุณไปตรวจเช็ค จะปล่อยให้มันไหลเรื่อยๆแบบนี้ไม่ค่อยดีเท่าไหร่” คนที่เร็วที่สุดคือปุริม หลังจากเปลี่ยนเสื้อผ้าเสร็จ ก็มายืนโวยวายรออยู่ด้านนอกแล้ว