ตอน 155
ท่านประธานโหดมาก
บทที่ 155 หัวอกคนเป็นแม่
เพ็ญนีติ์หัวเราะ เธอเป็นแม่คน เธอย่อมเข้าใจหัวอกคนเป็นแม่มากที่สุด เพ็ญภัทร์จะทำร้ายลูกด้วยน้ำมือของตัวเองได้อย่างไรกัน
เพ็ญภัทร์ไม่ใช่คนที่โหดเหี้ยมเลย ความจริงเธอต้องการจะแทงตัวเอง เธอไม่อยากมีชีวิตอยู่แล้ว แต่ไม่คิดว่ามีดเล่มนี้จะเปลี่ยนแปลงทุกอย่างไป
ตอน 156
บทที่ 156 คุณกลับมาก็ดีแล้ว
ก้มมองตัวเองที่ทั้งตัวมีแค่ผ้าขนหนูเท่านั้น เพ็ญนีติ์รู้สึกขัดเขิน นภนต์เงยหน้าเหลือบมองเธอ เหมือนจะเห็นเธอที่มองต่ำเพราะความสับสนแล้ว ค่อยๆก้มหน้าลง เขากล่าว: “เพ็ญนีติ์ คุณกลับมาก็ดีแล้วครับ เด็กๆคิดถึงคุณมาก”
นี่คือห้องพักของแขก ในอดีตบทที่เธออยู่ตระกู
ตอน 157
บทที่ 157 เย็นนี้เป็นโมฆะ
“เพราะแด๊ดดี๊อยากโทรหาหม่ามี๊ของพวกหนู ชู่ว ใครก็ห้ามพูดออกไปเลยนะ”
“หม่ามี๊ไม่รับหรอกค่ะ หม่ามี๊นอนแล้ว”
“นั่นก็ขึ้นอยู่กับความสามารถของแด๊ดดี๊ครับ เด็กดี รีบบอกฝันดีเร็ว”
“ฝันดีค่ะ แด๊ดดี๊”
กล่าวจบ ปุริมก็วางสายไปเลยจริงๆ “คิกคิก” ส้มหัวเ