ตอน 120
ท่านประธานโหดมาก
บทที่ 120
บทที่120 แค่อยากรักเธอ
“แม่ รีบตื่นเร็ว ฉันอยากไปเล่นชิงช้า”
“อยากไปวิ่งเล่น ฉันหิวแล้ว”
ประตู ไม่ทันใดก็ถูกเปิด ในการจูบของผู้ใหญ่ทั้งสองคน อ้อยและส้มไม่ทันวิ่งเข้ามา แต่ในเวลาเดียวกัน ฉันดูผู้ใหญ่สองคนที่บนเตียง ตะลึงที่จะมีชีวิตอยู่
เสียงเด็กๆทำให้เพ็ญและปุริ
ตอน 121
บทที่ 121
โลกที่ไม่สามารถเดินเข้าได้
นั่นเป็นโลกที่เพ็ญนีติ์ไม่สามารถเดินเข้า ตอนนั้นเธอไม่รู้จักปุริม
เธอวางนิ้วลงที่ริมฝีปากบนรูปชายหนุ่ม ราวว่าสามารถรับรู้ถึงความอุ่นตอนเช้าที่เขาจูบเธอได้ แต่ชายหนุ่มในรูปที่อยู่บนหนังสือนั้น คนที่เขาจะจูบและรักกลับเป็นหญิงที่ชื่อเพ็ญภัทร์
อ
ตอน 122
บทที่ 122
เริ่มมีผลขึ้นมาแล้ว
ตรงบันไดมีเสียงฝีเท้าเดินดังขึ้นมาอย่างเร็ว ปุริมกลับมาแล้ว เหมือนว่าโซฟาข้างๆจะโหวไปจุดหนึ่ง เธอหลับตาลงแล้วสัมผัสกลิ่นของเขา มือพลางถูกจับขึ้นมา “เจ็บไมครับ?”
“แค่เลือดกำเดาเฉยๆ เพียงน่าตกใจจะเจ็บได้ไงเล่า”เธอชินกับการที่เลือดกำเดาไหลแล้ว
“ยังชอบ