บทที่ 110 เขาจะทำอะไร

“ซา” เพ็ญนีติ์เอามือมาค่อยๆแกะเทปกาว อยู่ๆก็มีเสียงดังเข้ามาในหูทำให้เธอตกใจ

“เพ็ญนีติ์ หยุดนะ”

ที่จริงแล้ว ตอนเธอฉีกที่ห่อว่าวก็หวังว่าตัวเองจะทายผิด แต่ก็ไม่คิดว่าเธอยังคงทายถูกอยู่ มือก็จัดการไป “ปุริม ทำไมคุณถึงอยู่ในห้องนี้ ว้าว อ้อย หนูซ่อนได้เก่งมาก แ

บทที่111 ดูแลกว้างไปแล้ว

เพ็ญนีติ์กัดริมฝีปาก ปุริมดูแลกว้างเกินไปแล้วจริงๆ แต่ว่า บัตรประชาชนอยู่ในมือเขา เธอจึงจำต้องยอม “นภนต์อยากจะเปิดบริษัทเป็นของตัวเอง จะเปิดในนามชื่อของฉัน เขาอยากจะสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยตัวเขาเองโดยไม่ต้องอาศัยตระกูลศาสตร์พงษ์”

“ผมจะบอกให้นะเพ็ญนีติ์ ว่าไม่ได้”

บทที่112 ตกใจและประหลาดใจ

“เอาหุ้นของพ่อไปยี่สิบเปอร์เซ็นแล้วแอบทำร้ายลูกชายแท้ของตัวเองอยู่ลับหลัง คุณ ไม่เหมาะที่จะมาเป็นแม่ผม” พูดจบ สองแขนเขาอุ้มอ้อยกับส้มขึ้นมา แล้วเดินไปหาเพ็ญนีติ์ “ไป”

เขาเดินอย่างมั่งคง แต่ ท่าทางนั้นดูหม่นหมองอย่างเห็นได้ชัด ถึงจะอุ้มเด็กสองคนไว้ด้วยกัน แต่ก