บทที่ 109 อย่าแตะต้องตัวฉัน

ทันทีหลังจากนั้น มือของเขาก็ไปหยิบยาทาขวดเล็กนั้นมาแล้วก็หยิบออกมาอย่างเบาๆ ความเยือกเย็นนั้นทำให้ตัวเธอสั่น จากนั้นก็ “อย่า......อย่าแตะต้องตัวฉัน”

“อีกนิดเดียวก็หายแล้ว ถ้าไม่งั้นแล้วคุณจะไม่สบายไปสองสามวันเลยนะ”

มันจะนานขนาดนั้นเลยหรอ เธอไม่รู้เรื่อ

บทที่ 110 เขาจะทำอะไร

“ซา” เพ็ญนีติ์เอามือมาค่อยๆแกะเทปกาว อยู่ๆก็มีเสียงดังเข้ามาในหูทำให้เธอตกใจ

“เพ็ญนีติ์ หยุดนะ”

ที่จริงแล้ว ตอนเธอฉีกที่ห่อว่าวก็หวังว่าตัวเองจะทายผิด แต่ก็ไม่คิดว่าเธอยังคงทายถูกอยู่ มือก็จัดการไป “ปุริม ทำไมคุณถึงอยู่ในห้องนี้ ว้าว อ้อย หนูซ่อนได้เก่งมาก แ

บทที่111 ดูแลกว้างไปแล้ว

เพ็ญนีติ์กัดริมฝีปาก ปุริมดูแลกว้างเกินไปแล้วจริงๆ แต่ว่า บัตรประชาชนอยู่ในมือเขา เธอจึงจำต้องยอม “นภนต์อยากจะเปิดบริษัทเป็นของตัวเอง จะเปิดในนามชื่อของฉัน เขาอยากจะสร้างเนื้อสร้างตัวด้วยตัวเขาเองโดยไม่ต้องอาศัยตระกูลศาสตร์พงษ์”

“ผมจะบอกให้นะเพ็ญนีติ์ ว่าไม่ได้”