บทที่ 101 พุ่งขึ้นสูง

เอาล่ะ ที่เมืองดรัลนอกจากนภนต์แล้วเธอไม่มีใครให้เชื่อใจและพึ่งพาได้อีก งั้นก็ไปหาเขาที่นั่นแล้วกัน “ได้ค่ะ เดี๋ยวฉันไป แม่ฉันหลับแล้วรึยังคะ?”

“หลับแล้ว แม่กับพ่อนอนเร็วมาตั้งแต่ไหนแต่ไรแล้ว” นี่เป็นนิสัยของคนแก่ นอนเร็วตื่นเช้า

ไปเถอะ เธอไม่มีทางเลือกอื่นอ

บทที่ 102 แก้ตัวไม่ได้

ผู้ชายที่หยิ่งทะนงคนหนึ่งยอมก้มหัวเพื่อผู้หญิงคนหนึ่งอย่างคาดไม่ถึง นี่แน่นอนว่าเป็นสิ่งที่หาได้ยาก แน่นอนว่าทำให้คนตกใจจนอ้าปากค้าง

เมื่ออ่านจบ ใจของเธอก็แตกสลาย

“แม่คะ แม่อย่าเชื่อคำพูดเขานะคะ นี่มันไม่ใช่เรื่องจริงเลย”

“เพ็ญนีติ์ แล้ว

บทที่ 103 ขดตัว

เสียงไม่สูงไม่ต่ำของชายหนึ่งหญิงหนึ่งลอดผ่านเข้ามาจากนอกห้อง “แกรีบเข้าไป แก้ผ้าผู้หญิงในห้องนั้นแล้วก็ของตัวเองซะ จากนั้น ขอแค่พี่ชายฉันเข้ามาเห็นพวกแก ผู้หญิงคนนั้นต่อให้มีปากก็แก้ตัวไม่ได้แล้ว”

“แต่ว่าคุณหนู ผม…”

“จะกลัวอะไร ถ้าเกิดเรื่องขึ้นแกก็แค่ไป