ตอน 10
ท่านประธานโหดมาก
บทที่ 10
เป็นคุณที่ผิด
รอยยิ้มบางๆปรากฎขึ้น ในบทที่ปุริมนั่งลง เธอก็ฉีกเช็คในมือของเธอนั้นออกเป็นชิ้นๆ “คุณปุริม มีเงินแล้วคิดว่ามันยอดเยี่ยมมกนักหรือไงคะ? ไปตายซะ” หลังจากนั้นเธอเอาเศษกระดาษเช็คที่เป็นชิ้นๆในมือของเธอปาใส่หน้าของเขา
ที่ประตูมีเสียงเคาะดังขึ้น ปุริมไม่สนใจเศษกระดาษเ
ตอน 11
บทที่ 11
เหยียบเรือสองแคม
จำรูญเป็นสุภาพบุรุษ เขาก็ไม่ควรนำเรื่องที่เธอพูดในโทรศัพท์เมื่อเช้าไปกระจายข่าวสิ
เธอหวาดกลัว แต่ก็ยังกลับไปมหาวิทยาลัยอย่างไม่ลังเล
เมื่อลงจากรถประจำทาง เพ็ญนีติ์เดินเข้ามหาวิทยาลัย บริเวณหน้าประตูทางเข้า เริ่มมีเสียงกระซิบกระซาบ
“หน้าไม่อาย”
ตอน 12
บทที่ 12
ค่ำคืนอันวุ่นวาย
��
“เพ็ญนีติ์ นี่เธอพูดเองนะ ถึงตอนนั้นก็อย่าบอกกับจำรูญแล้วกันว่าฉันเป็นคนกดดันเธอ”
“ไม่หรอก” เธอหันหลังกลับและได้แต่เดินจากไปด้วยความสับสน
เดิมทีเธอต้องการมาหาจำรูญเพื่อสะสางบัญชี แต่ทว่าตอนนี้มันไร้สาระสิ้นดี เฮงซวย! เพ็ญนีติ์รู้สึกว่าชีวิตเธอใน