บทที่ 7

สุดท้ายผมก็ยอมเพราะด้วยความรักจึงเดินทางไปปลูกถ่ายมดลูกที่ต่างประเทศเพื่อที่จะได้มีลูกตามที่มันต้องการ แต่หลังจากนั้นไม่กี่ปีมานี้สิ่งที่ผมเคยได้รับกลับไม่ได้ ความรักความเมตตาที่มันเคยมีให้ผม ก็เปลี่ยนเป็นคราบน้ำตาทุกค่ำคืน ปากก็บอกว่ารักผมมากมายส่วนการกระทำมันช่างขัดแย้งกันสิ้นดี จากคำพูดว

บทที่ 8

ปั้ง!!

ตี๊ด…. แล้วทุกอย่างก็ดับวูบลง

ณ บ้านวรันธร

“ติดต่อพี่สิงห์ได้หรือยังเสือ”

“โทรติดนะแม่แต่ไม่มีใครรับสาย พี่สิงห์กำลังทำอะไรอยู่นะ”

ผมรู้สึกร้อนใจที่พี่ชายเพียงคนเดียวของผมไม่รับสายโทรศัพท์ในรอบปี มันต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับพี่ชายผมแน่ๆ ผมทำได้เพียงเก็บความรู้สึกไว้ในใจ

“เสือโทรไป

บทที่ 9

บนรถตู้สีดำที่จอดอยู่ข้างทาง

“ได้สติแล้วหรอ หายบ้าหรือยัง”

ผมตกใจมากเมื่อได้ยินเสียงที่คุ้นเคย

“นี่กูยังไม่ตายหรอ แต่เมื่อกี้…”

“ฮ่าๆ.. มึงยิงปืนกรอกปากตัวเองใช่ไหมล่ะ งงล่ะสิที่ยังไม่ตายอ่ะ เพราะกูรู้ไงว่ามึงต้องใช้วิธีนี้เพื่อจบปัญหาแน่ๆ กูก็เลยถอดลูกกระสุนเก็บไว้แล้วก็คิดว่ามึงต้องใช้ปื