ตอน 6
ไอ้เสือ-ของผม
บทที่ 6
“ได้ครับ อาทั้งสองคนรับปากผมแล้วนะว่าจะช่วยผมกิน แต่ถ้ากินไม่หมดก็ห่อกลับบ้านก็ได้เนาะย่า พ่อกับแม่ว่าไงครับห่อกลับบ้านไหมถ้าเรากินไม่หมดกัน”
“ต้องห่อซิลูก.. เสียดายแย่เลย เสือเองก็สั่งเสียเยอะแยะ..”
“จะไปว่าลูกทำไมล่ะแม่ ก็ใครจะไปรู้ล่ะว่าลูกหมอต้องไปดูเคสคนไข้เร่งด่วน ไม่เป็นไรนะลูกถ้ากิ
ตอน 7
บทที่ 7
สุดท้ายผมก็ยอมเพราะด้วยความรักจึงเดินทางไปปลูกถ่ายมดลูกที่ต่างประเทศเพื่อที่จะได้มีลูกตามที่มันต้องการ แต่หลังจากนั้นไม่กี่ปีมานี้สิ่งที่ผมเคยได้รับกลับไม่ได้ ความรักความเมตตาที่มันเคยมีให้ผม ก็เปลี่ยนเป็นคราบน้ำตาทุกค่ำคืน ปากก็บอกว่ารักผมมากมายส่วนการกระทำมันช่างขัดแย้งกันสิ้นดี จากคำพูดว
ตอน 8
บทที่ 8
ปั้ง!!
ตี๊ด…. แล้วทุกอย่างก็ดับวูบลง
ณ บ้านวรันธร
“ติดต่อพี่สิงห์ได้หรือยังเสือ”
“โทรติดนะแม่แต่ไม่มีใครรับสาย พี่สิงห์กำลังทำอะไรอยู่นะ”
ผมรู้สึกร้อนใจที่พี่ชายเพียงคนเดียวของผมไม่รับสายโทรศัพท์ในรอบปี มันต้องเกิดเรื่องไม่ดีขึ้นกับพี่ชายผมแน่ๆ ผมทำได้เพียงเก็บความรู้สึกไว้ในใจ
“เสือโทรไป