บทที่ 38

ในระหว่างที่ผมกำลังบอกถึงความรู้สึกของตัวเอง ประตูรั้วบ้านก็ถูกเปิดออกโดยพ่อและมีแม่เป็นผู้ช่วยดันประตูใหญ่นั้นอีกแรงหนึ่ง ส่วนบุคคลที่ยืนอยู่ด้านข้างย่าของผมนั่นไม่ใช่ใครเลยครับ เขาคือคนรักของผมที่กำลังอุ้มท้องลูกน้อยของเราอยู่ ผมเพิ่งสังเกตได้ว่าท้องของปีโป้เริ่มใหญ่ขึ้นอย่างเห็นได้ชัดใน

บทที่ 39

“แต่ไม่ว่ายังไงเราคิดว่าเสือกับคุณหมอก็ต้องไปพักผ่อนนะ เดี๋ยวเราจะไปช่วยย่าทำกับข้าวเที่ยงไว้รอ”

“ครับ”

ผมกับพี่สิงห์ต่างตกใจที่เราสองคนขานรักปีโป้พร้อมกันราวกับว่านัดกันไว้ ก็เป็นเหตุให้ทุกคนมีเสียงหัวเราะตามมา โดยที่ผมกับพี่สิงห์พากันแยกย้ายเข้าห้องนอนพักผ่อนตามคำร้องขอของแม่และคนรัก

ผม

บทที่ 40

“มึงพูดเองนะ!!”

ปั้ก!!

ผมหลับตาปี๋เพราะคิดว่าคงจะโดนทั้งใหม่และมือของนายท่านเต็มๆ เป็นแน่ แต่เสียงเมื่อกี้มันไม่ได้มาลงที่ผม ทันทีที่ผมรู้สึกแบบนั้นจึงรีบลืมตาขึ้นก็พบว่าคนที่โดนเป็นวินเพื่อนรักของผม ที่ตอนนี้มันไม่ได้โดนแค่หมัดเดียวที่ผมได้ยินไปเมื่อสักครู่ มันโดนทั้งมือทั้งเท้าของนายใหญ