ตอน 28
ไอ้เสือ-ของผม
บทที่ 28
“เสือก็น่าจะพูดแบบนี้ตั้งแต่แรก พ่อแม่หลานจะได้ไม่ทะเลาะกันด้วยเรื่องไม่เป็นเรื่อง คราวนี้เข้าใจกันแล้วใช่ไหมพ่อโชค แม่พิมพ์ รอหมอออกมาบอกอาการ.. ตามนี้นะ!”
คำพูดประกาศิตจากย่าใช้ได้ผลทุกครั้งที่ท่านทั้งสองมีปากเสียงกันเรื่องเล็กน้อย
เราทุกคนเดินมานั่งที่เก้าอี้หน้าห้องฉุกเฉินตามคำที่ย่าบ
ตอน 29
บทที่ 29
“แล้วเสือจะร้องไห้ทำไมล่ะลูก”
“คือ.. ผมรู้สึกผิดที่ทำแฟนท้องก่อนที่ตัวเองจะพร้อมที่จะมีลูกจริงๆ ครับพ่อ”
ผมสารภาพความรู้สึกนั้นทั้งน้ำตาขณะที่ยกหลังมือขึ้นปาดน้ำตาที่เปียกแก้ม
“เสือไม่ได้ทำอะไรผิดนะลูก มันเป็นเรื่องธรรมชาติอยู่แล้วที่คนรักกันจะมีความสัมพันธ์กัน ในกรณีของลูกมันไม่มีอะไรน่า
ตอน 30
บทที่ 30
“อ้าวปีโป้ค่อยๆ เดินนะลูก หนูไม่ต้องไปหรอกให้เสือไปเรียกแล้ว มานี่ๆ เดี๋ยวย่าพาไปนั่งที่โต๊ะทานข้าวนะลูก”
เป็นจังหวะที่ผมหันมาได้เห็นภาพที่ย่าของผมเดินเข้าไปประคองคนรักของผมมานั่งเก้าอี้ที่โต๊ะทานข้าวด้านข้างเก้าอี้ของผม มันเป็นภาพที่น่ารักมากๆ เลยครับ ขณะเดียวกันเองทางปีโป้ก็ปฏิเสธเป็นพั