บทที่ 12

“ผมไปก่อนนะครับแม่ครู แม่ครูต้องดูแลสุขภาพด้วยนะครับ ต้องทานยาให้ตรงเวลา ออกกำลังกายตอนเช้า อย่าลืมนะครับ”

“ครับลูก ไม่ต้องเป็นห่วงแม่นะ หนูเองไปอยู่กับพี่เขาต้องเป็นเด็กดี ตั้งใจเรียนมีอนาคตที่ดีนะลูก แม่รักปีโป้นะครับ”

“ผมก็รักแม่ครูครับ..”

ผมค่อยๆ คลายวงแขนจากแม่ครูแล้วก้มลงกราบที่เท้า

บทที่ 13

ทำไมท่านเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ เป็นเพราะนายน้อยที่ถูกผู้ชายคนนั้นช่วยเหลือไปเท่านั้นหรอ มันไม่น่าจะเป็นไปได้ หากจะพูดถึงเรื่องนี้คนที่มีอิทธิพลกับชีวิตนายใหญ่มากที่สุดก็คือนายน้อย หรือว่าท่านกำลังจะทำอะไรบางอย่างโดยที่พวกผมไม่รู้อยู่หรือเปล่า

เช้าวันรุ่งขึ้นที่คอนโดหรูของนายแบบหนุ่มนา

บทที่ 14

“อ้าว แล้วทำไมไม่โทรมาบอกทางบ้านบ้างล่ะลูก รู้ไหมว่าทุกคนเป็นห่วงหลานทั้งสองคนมากแค่ไหน แล้วตอนนี้เสืออยู่ไหนลูกย่ากับพ่อแม่จะไปหา”

ที่นี้ผมจะบอกย่าว่ายังไงดี กว่าที่ผมไม่ได้กลับบ้านเลยไม่ได้โทรไปบอกที่บ้านว่ายังไม่ได้เจอพี่สิงห์เป็นเพราะว่าผมจะช่วยชีวิตคนๆหนึ่งแล้วต้องดูแลเขาตลอดทั้งคืน