บทที่ 11

“ผมเป็นเด็กกำพร้า โตมาในสถานสงเคราะห์จนอายุได้ 12 ปี ผู้ชายคนที่ทำร้ายผมเมื่อสักครู่นี้ อุปการะผมไปดูแลต่อในฐานะน้องชายของเขาคนหนึ่ง จนกระทั่งเกิดเรื่องเกินเลยขึ้นทำให้ผมตัดสินใจอยู่กินกันในความสัมพันธ์แบบคนรัก เวลาล่วงเลยไปเขาก็มีคนอื่นไม่ซ้ำหน้า จนเกิดเหตุการณ์กันทะเลาะและใช้ความรุนแรงก

บทที่ 12

“ผมไปก่อนนะครับแม่ครู แม่ครูต้องดูแลสุขภาพด้วยนะครับ ต้องทานยาให้ตรงเวลา ออกกำลังกายตอนเช้า อย่าลืมนะครับ”

“ครับลูก ไม่ต้องเป็นห่วงแม่นะ หนูเองไปอยู่กับพี่เขาต้องเป็นเด็กดี ตั้งใจเรียนมีอนาคตที่ดีนะลูก แม่รักปีโป้นะครับ”

“ผมก็รักแม่ครูครับ..”

ผมค่อยๆ คลายวงแขนจากแม่ครูแล้วก้มลงกราบที่เท้า

บทที่ 13

ทำไมท่านเปลี่ยนไปได้ถึงขนาดนี้ เป็นเพราะนายน้อยที่ถูกผู้ชายคนนั้นช่วยเหลือไปเท่านั้นหรอ มันไม่น่าจะเป็นไปได้ หากจะพูดถึงเรื่องนี้คนที่มีอิทธิพลกับชีวิตนายใหญ่มากที่สุดก็คือนายน้อย หรือว่าท่านกำลังจะทำอะไรบางอย่างโดยที่พวกผมไม่รู้อยู่หรือเปล่า

เช้าวันรุ่งขึ้นที่คอนโดหรูของนายแบบหนุ่มนา